Fæðingardagur og -ár
19. maí 1974
Félagssvæði
Reykjavík og nágrenni
Vinnustaður, starf og menntun
VSÓ Ráðgjöf – sérverkefni á skrifstofu
Menntun: Sveinspróf í háriðn og Skrifstofubraut I og II frá MK.
Netfang: Kristjana74@gmail.com
Reynsla af félagsstörfum
Ég fór fyrst að taka þátt í starfi innan VR 2006 sem trúnaðarmaður. Ég var í trúnaðarráði félagsins 2007-2009 og aftur 2010-2011. Þá bauð ég mig fram í stjórn félagsins og sat sem aðalmaður og varamaður á árunum 2011-2018. Ég saknaði þess mikið og bauð mig aftur fram til stjórnar 2021. Á þessum árum hef ég tekið virkan þátt í nefndarstörfum innan VR sem og innan ASÍ. Ég var í umhverfisnefnd ASÍ og var varamaður í miðstjórn sem ég er aftur núna. Þá sit ég í starfsmenntanefnd, framkvæmdanefnd sjúkrasjóðs, sinni formennsku í laganefnd og styrkjanefnd.
Ég hef komið víða við á vinnumarkaðnum í gegnum tíðina. Ég er svo heppin að vera orðin það gömul að ég hafi mátt vinna sem unglingur. Þá fór ég út á land og vann á bensínstöð og í sjoppu. Auk þess vann ég í frystihúsinu í bænum og pakkaði skreið sem mér fannst sérstaklega skemmtilegt.
Ég fór sem au-pair til Bandaríkjanna sem var einstök reynsla. Ég var 20 ár í sölustörfum en tók U-beygju og byrjaði á alveg nýjum vettvangi 2022. Nú vinn ég á verkfræðistofu.
Helstu áherslur
Starfsmenntamál, jafnrétti og stytting vinnuvikunnar eru efst á lista hjá mér. Sem miðaldra kona sem ekki hefur lokið háskólanámi finn ég að möguleikar mínir á vinnumarkaðnum eru ekki eins og hjá þeim sem eru með lengri menntun. Þess vegna finnst mér skipta mjög miklu máli að starfsmenntun sé í boði fyrir alla og að hún sé sem fjölbreyttust. Að geta sótt námskeið og styttra nám með vinnu getur opnað margar dyr svo ég tali ekki um að efla sjálfstraust hjá fólki til að þora að taka skrefið og sækja um draumastarfið.
Stytting vinnuvikunnar skiptir okkur líka svo miklu máli. Að geta átt meiri tíma í lífið. Ungt fólk nú til dags horfir allt öðruvísi á lífið en við gerðum fyrir ekki svo mörgum árum. Nú er vinnan ekki lengur í fyrsta sæti heldur lífið og allt það sem það hefur upp á að bjóða. Auðvitað gera allir sér grein fyrir að það þurfi að vinna en það þarf líka að lifa og njóta og það er bara komið ofar á forgangslistann. Ég trúi því að við skilum af okkur betri vinnu þegar jafnvægið er meira.
Áður fyrr var lifað til að vinna nú vinnum við til að lifa.